============================================================

خرف السين 345 0لف (به نقل از لين وعيسى)3) 2/ل4 010608فع560(به نقل و از لين و عيسى). آ. در اصل: «الدار»!3. در اصل پيش از الحجاز «و» افزوده است كه درسته نيست. ؟. در اصل: «المط» ك. در اصل: «صلب» با صاد در كتب لغتى كه در دسترس من بود ه نيافتم. سلب در فرهنگها نام درختى خاص ضبط شده است. ديده شود مثلا لسان العرب ذيل «سلب». 6. در اصل: «العلتى» كه در كتب لغت نيافتم. «والهلتى على فعلى نيت اذا يبس صاره اخمر.0.» لسان العرب ذيل هلت. 7. در اصل: «الجدل» كه در كتب لغت نباتى به اين نام نيست.: «الجدف نبات يكون باليمن تأكله الابل فتجزأ به عن الماعءم لسان العرب ذيل جدف . 8.در اصل «العيطوان» كه در كتب لغت گياهى به اين نام نيست : «والعنظوان نبت اغبر ضخم وربما استظلوه الانسان فى ظله» لسان العرب ذيل عنظ. 9. در اصل: «العلقاء. 10. در اصل: «الحلارى». رجوع شود به المخضص ج 11 ص 169. 11. در اصل : «الوشح» و آن درست نيست : «الوشيج الثيل هو مماتدوم خضرته» الخخص ج11 ص 180. 12. كلمهآ «انكسر» در اضل نيست ولى پوده است و از قلم ساقط شده است. در ترچهآ فارسى: «و چون شاخ او شكسته شوده. 13. در اصل: «سعاتيت» وآن درست نيست: «سال فمه سعابيب و تعابيب امتد لعابه كالخيوط وقيله جرى منه ماء صاف فيه تمدد واحدها سعبوب» السان العرب ذيل سعب).

فذد السلم= ع1 12 يا يا 1809015 الامدى(1): هو بين الشجر شديداليبس ولايقدح منه نار(2) و يقال لانارفيه(3) .

وعقيل: ورقه هوالقرظ واديم مقرظ اذا دبغ به؛ هو من شجر مادنا من نجد من الجبال و فيه العرفط والطلح والعوسج والسمر. قيل السلمة شجرة ورقها و القرظ الذى يدبغ به.

1. در اصل: «الاموى». ا و 3. در اصل در هر دو موضع: «فاره.

559. سليط صاحب المشاهير: حتهوء عند اهل اليمن الزيت و قيل دهن السمسم ليضا.ه و قال كانهم(1) قصرا مصابيح راهب بموزن روى بالسليط ذيالها

Page 405