============================================================

394 كتاب الصيدنة فى الطب در اينجا كلمه افرنچيه را به كار برده است. اما در برهان قاطع صفراغون لغتى يونانى و نام يو مرغى كه به مقدار گنجشك است و به عربى عصفورالشوك خوانده مى شود ذكر شده است. و ور نيز گفته است بعضى گويند توعى از مرغ صياد است. اين معنى اخير با معنى اوسى فراگوس (استخوان شكن) سازگار است. اين را هم بايد بگوييم كه اين كلمه در حاشيه ورق ب 82 نوشته شده است و چون در ترجمه فارسى نيامده است شايد از ابوريحان تباشد 644. الصقر(1) واليبس. و عسل التمر والدوشاب. صاحب المشاهير: الرب الدبس والصقر الدوشاب.

11. «الصقر والضقر ما تحلب من العنب والزبيب والتمر من غير ان يعصر وخص بعضهم من اهل المدينة به ديس التمر السان العرب ذيل صقر) .

645. صغ ا200 8لة يا اد ن866 1554 اوريباسيوس: بالرومية قومى (1). بشر: بالفارسية كوز (2) و بالسندية شيرء و اجوده العربى الصافى النقى من الخشب وهو صمغ ام غيلان. وبلسان نسا صمغ (283) المشمش والاجاصوالخوخ زنج(3) وبالترمذية شلم (؟) وبالتخارية غاوربنه و چ حس صت بالهندية جير. الخليل: اللثى ماسال من ماءالشجر من ساقها خائرا. الرازى: الصمغ قطاع بيض وصفر براق سهل التفرك عند الدق طيب الطعم .

الصرب(5) الصمغ الاحمر. ابوحنيفة: الصموغ والعلوك و المغافير واللث و نضوح شجر لايستخرج منها والمغافير كالصمغ الا انه حلو يجف فيكونهن كالسكر واللثى ماسال وجرى جرى العسل . اذا(6) كانت الصمغة حمراء كبيرة كانها جمع الكف فهى الصربة والجمع الصرب (7).

1. در اصل: «تومى» و آن درست نيست. در ترجمه فارسى نسخهآ مب «قومى» و آن درست أست.

رجوع به عنوان يونانى. آ. در اصل: «كور» و آن نبايد درست باشد در ترجمة فارسى: «كوجم.

مخ ۴۵۴