============================================================

608 كتاب الصيدتة فى الطب 667. طرفاء ات22=ا 668 16011 وا بالهندية برواه وهو الاتل الا ان الاتل اعظم و اجود عودا و منه ينحت الاقداح.

1. اين ماده و شرح آن در حاشيه ورق آ 86 توشته شده است. تيز رجوع شود به ذيل «ائل* در همين كتاب 22 طرخون اس221 يا 0007090ا 115ت186111ل8160م جالينوس: هو بلوس. بالبلخية غرياوس (1) . ابوحاتم: ومن الفارسى المعرب من انواع اليقول الطرخون بفتح الراء.

و 1. در برهان قاطع ذيل «غرمانوش»: ترخون را گويند و آن سيزى باشد معروف كه خورند و بيخ حشيشى است كوهى كه آن را عاقرقرحا خوانتد.

69. طراغيون(1) 7260 لت1212 يا حل 11 ع2 يا 30 تل1 لاللت1058لل نبات ينبت ياقريطش وحدها وله ورد و تمر و صمغ وهو نوعان احدهما جه شديد القبض.

1. در ترجمه عربى ديسقوريدس (شماره 42 از مقالهآ چهارم): طراغين.

670. طريفان(1) جالينوس: ينبت فى الربيع له بزر كبزر العصفر.

1. ظاهرا اين دوا با طريفلن مذكور بعد از اين يكى است.

671 طريفلن تلار701ا لالتا 64ل50/8 جالينوس: تسميه اليونانيون باسماء كثيرة مختلفة(1) استخرجت من اغراضه .

Halaman 468