============================================================

اتغلن عصن البمان يببى وفد عايست فدز ام يفدع التفحساح العحاغلى وقد شامدت حسدك ام خلت اس عسذارك الممشونى بى منك وردك والدع جمسل الموعه مولاى حى هنسرت عدن اعل مسرن لافت معا طفه عليفا ما أشدف ومن ضحره : باراحلا وجميل الصبر يتبعه عل من سبيل الى لقيداك يتفق ما اتصفتك جعونى ومى دامية ولا وفى لك قلبيومو محترق(ر774) ومن صحره لا تسأل النوم عن شأنى وعن خيرى دحت فؤادى دواهى الحسسن والقدر اصبحت قدخل قلبى فى موى فمر اعجب من ضل بين الشمس وانقمر ومن شره فى كاس سقطت من يد صاحبها: ها سقطت كاسك عن علة لكن بدا الفضل بتبديدها 173) وردت هذه القصيدة بكاملها فى وفيات الاعيان ، ج1 ص 0148 (174) ورد البيتان فى المصدر السابق

مخ ۵۳