447

الصيدنة

الصيدنة

مناطق
ایران
امپراتوری‌ها و عصرها
آل بویه

============================================================

جرف الصاد 383 باشد و ساق درخت او به انتاريقن(6) ماند و نبات او را سفودالس(7) گويند و شكوفهآ او سپيد باشد و ميوه او بميوه سفودالس(8) مشابهت دارد و درخت ا و بوى گران دارد و بذوق ازو طعم تلخى رسد و بيخ او يكى باشد به هيأت ميخ .

كه در زمين فرو كوبند و صبر صمغ اين درختست و او را از زمين هند باطراف جو برند و اين درخت در بلاد عرب و زمين اسيا بسيار باشد. و ابوحنيفه گويد عمانى مرا چنان خبر كرد كه درخت صبر بنزديك ايشان بسيار بود و طريقه استخراج صبر ازو چنان تقرير كرد كه برگ درخت او را جمع كنند و در جوه معصره كنند و بگوبند و اب درو بسيار باشد، چون بواسطه كوفتن و فشردن ور آب ازو بيرون آيد آن را بگذارند تا كتيف گردد و چون جرم او پسيب مرورايام سخت شود او را در انبانها كنند و در آفتاب بگذارند تا خشك شود.

به و بعضى از زوات گفتهاند نبات صبر آنست كه عرب او را مقر گويد و اصمعى وهر گويدالمقرهوالصبر نفسه. و قال ايوعبيدة المقريخرج منه الصبر اولا ثم (281) الحضض ثم تفله. ثم المقر(9) كالوتد فاختر منه ما كان صافيا دسما غير حجر ه حسن الصفرة والشقرة على لون الكبد سريع التفتت و اجتنب الاسود البطخ والتفتت. ويغش بالصمغ و بالاقاقيا ومتى لم يسرع التفتت لم يسرع بالتحللل بالماء اوريباسيوس: اخترمنه ماتدبق باليد ليس فيه حجارة، يلمع ويميله الى الحمرة سريع التفرك والابتلال و نباته يشبه نبات الراسن . يقال للصبر المقر وهو انواع فخيره الاسقوطرى وهو احمر طيب الرائحة متفرك انقص مرارة هاه من سائرالانواع ومنه سمنجانى(10) اسود الى الصفرة متفرك ايضا ومنه عدنى بلون الكبد و منه حضرمتي تقيل اسود منتن لايستعمل الا فى الاطلية . ابوجريج و ديسقوريدس: فى كل ورقه شبيه بالشوك ناتى مائل متفرق له ساق شبيه ه بانثاريقن (11) وهو ساق نبات يسمى سفودالس و زهرابيض و ثمر شبيه بثمر ر وسفودالس(12) والشجرة تقيل الرائحة مرالمذاقة و عروقها واحد كالوتد. وهد

صفحه ۴۴۷